Τις τελευταίες ημέρες ακούμε πολλά για «ποιότητα ζωής», «work-life balance» και «αντιμετώπιση του εργασιακού stress». Αξίζει όμως να ξεκαθαρίσουμε τι σημαίνουν όλα αυτά στην πράξη.
Για την εργοδοσία και την πλειοψηφούσα παράταξη της ΕΔΕ στο σωματείο μας, το work-life balance φαίνεται να συμβαδίζει με την αποδοχή της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, της μεγαλύτερης ευελιξίας και της προσαρμογής του ωραρίου στις ανάγκες της επιχείρησης, με πληρωμή της υπερωριακής απασχόλησης σε ρεπό ή άδεια.
Οι εργαζόμενοι στον Όμιλο ΟΤΕ γνωρίζουμε όμως από πρώτο χέρι ότι το εργασιακό stress, η πίεση των στόχων, η ψηφιακή κόπωση και η δυσκολία διαχωρισμού εργασιακού και προσωπικού χρόνου δεν προκύπτουν από την έλλειψη ευελιξίας.
Προκύπτουν από την εντατικοποίηση της εργασίας, τη συνεχή αύξηση των απαιτήσεων και την προσπάθεια να παράγεται περισσότερη δουλειά στον ίδιο ή και σε μεγαλύτερο χρόνο εργασίας.
Τις προηγούμενες ημέρες πραγματοποιήθηκαν συσκέψεις και συναντήσεις με εκατοντάδες εργαζόμενους μέσα στο ΔΜ, με αντικείμενο τις εξελίξεις γύρω από τη νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και τις αλλαγές στον εργάσιμο χρόνο.
Από τις παρεμβάσεις και τις τοποθετήσεις των συναδέλφων αναδείχθηκε ένας κοινός προβληματισμός:
Η εταιρεία αξιοποιεί το νομοθετικό πλαίσιο που διαμόρφωσαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών προκειμένου να ανοίξει τον δρόμο για μεγαλύτερη ευελιξία στην οργάνωση του χρόνου εργασίας.
Πολλοί εργαζόμενοι εξέφρασαν την ανησυχία ότι η υπό διαμόρφωση ΣΣΕ δεν αποτελεί μέσο προστασίας των δικαιωμάτων τους, αλλά μια κερκόπορτα για την ευρύτερη εφαρμογή πολιτικών που διευρύνουν τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και εντείνουν την προσαρμογή της ζωής των εργαζομένων στις ανάγκες της επιχείρησης.
Οι ανησυχίες αυτές ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών της ΕΔΕ, που παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη «ευελιξία» ως στοιχείο εκσυγχρονισμού και βελτίωσης της ποιότητας ζωής των εργαζομένων.
Προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει σαφής και ολοκληρωμένη ενημέρωση των μελών του σωματείου σχετικά με τις επιδιώξεις της εργοδοσίας γύρω από τον εργάσιμο χρόνο και τις αλλαγές που προωθούνται. Τα μέλη του σωματείου έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι συζητείται και ποιες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις των προτεινόμενων ρυθμίσεων στα δικαιώματα και την καθημερινότητά τους.
Αξίζει όμως να αναρωτηθούμε:
Μπορεί να μειωθεί το εργασιακό stress όταν ανοίγει ο δρόμος για μεγαλύτερη διευθέτηση του χρόνου εργασίας;
Μπορεί να βελτιωθεί η ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή όταν διευρύνεται η δυνατότητα της εργοδοσίας να καθορίζει πότε και για πόσο θα εργάζεται ο εργαζόμενος;
Μπορεί να θεωρείται πρόοδος η ενσωμάτωση σε μια Συλλογική Σύμβαση των ρυθμίσεων που διαχρονικά αποτελούσαν επιδίωξη της εργοδοσίας;
Κατά τη γνώμη μας, η απάντηση είναι σαφώς αρνητική.
Η ισορροπία ανάμεσα στην εργασία και τη ζωή δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε περισσότερη ευελιξία και ακόμη μεγαλύτερη εντατικοποίηση.
Δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική αποφόρτιση όταν ο εργαζόμενος καλείται να προσαρμόζει συνεχώς τη ζωή του στις ανάγκες της παραγωγής.
Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικός προσωπικός και οικογενειακός χρόνος όταν η τεχνολογική πρόοδος αξιοποιείται αποκλειστικά για την αύξηση της παραγωγικότητας και όχι για τη διεύρυνση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Γι’ αυτό θεωρούμε ότι η συζήτηση για το εργασιακό stress οδηγεί αναπόφευκτα στη συζήτηση για τον εργάσιμο χρόνο.
Για εμάς, work-life balance σημαίνει:
- Σταθερός ημερήσιος εργάσιμος χρόνος
- 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο χωρίς μείωση αποδοχών
- Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και ξεπάγωμα των τριετιών
- Πλήρες δικαίωμα αποσύνδεσης εκτός ωραρίου – Η τήρηση του ωραρίου να είναι υποχρέωση του εργοδότη
- Ενίσχυση των γονικών αδειών με αποδοχές
- Κάλυψη του κόστους παιδικών σταθμών και summer camps
- Κάλυψη του κόστους μετακίνησης από και προς την εργασία
- Πρόσθετη μείωση του χρόνου εργασίας για γονείς που δεν έχουν πρόσβαση σε ολοήμερο σχολείο
Γιατί η ποιότητα ζωής δεν μετριέται με το πόσο «ευέλικτα» μπορεί να αξιοποιηθεί ένας εργαζόμενος.
Μετριέται με τον χρόνο που διαθέτει για την οικογένειά του, την ξεκούρασή του, τη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό και την προσωπική του ανάπτυξη.
Γι’ αυτό καλούμε τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου να καταψηφίσουν την πρόταση της εργοδοσίας, την οποία έχει υιοθετήσει και εισηγείται η πλειοψηφία της ΕΔΕ στο επερχόμενο ΔΣ και να ξεκινήσει διαπραγμάτευση με το παραπάνω πλαίσιο.
Να διεκδικήσουμε συλλογικά όσα έχουμε ανάγκη και όχι όσα θεωρεί αποδεκτά η εργοδοσία
