Χωρίς ακόμα να έχει στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή της πλειοψηφίας του Επιχειρησιακού Σωματείου Εργαζομένων ΟΤΕ (ΕΣΕ-ΟΤΕ) της νέας ΣΣΕ που προβλέπει μέχρι και 48 ώρες εργασίας την εβδομάδα, η διοίκηση ανακοίνωσε και τον τρόπο εφαρμογής της ψηφιακής κάρτας στον Όμιλο. Δεν πρόκειται για άσχετες μεταξύ τους εξελίξεις. Η ψηφιακή κάρτα αποτελεί το αναγκαίο εργαλείο για την εφαρμογή της μεγαλύτερης ευελιξίας, της διευθέτησης του χρόνου εργασίας και του ακόμη στενότερου ελέγχου πάνω στον εργάσιμο χρόνο.
Ο ΟΤΕ έχει πατήσει το γκάζι στην επιδείνωση των όρων ζωής και εργασίας μας εν όψει της στροφής του κλάδου στην πολεμική οικονομία στα πλαίσια και της αναδιοργάνωσης της DT. Και σε αυτή τη μάχη η αντεπίθεση των εργαζομένων μπορεί και πρέπει να είναι αποφασιστική.
Η ίδια η ενημέρωση της διοίκησης αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα της εφαρμογής:
- Η συμμόρφωση με τη χρήση της κάρτας αποτελεί υποχρέωση του εργαζόμενου, με πρόβλεψη ακόμη και πειθαρχικών κυρώσεων.
- Το δικαίωμα αποσύνδεσης για τους εργαζόμενους δεν αποτελεί καν αντικείμενο συζήτησης.
- Ο χρόνος εργασίας ξεκινά αφού ο εργαζόμενος καθίσει στο γραφείο, ανοίξει τον υπολογιστή και πραγματοποιήσει Clock In.
- Η εφαρμογή αφορά αποκλειστικά την εργασία εντός του ΔΜ, χωρίς να περιλαμβάνει τηλεργασία, εργασία κατά τη διάρκεια stand-by, έκτακτα call out ή προγραμματισμένες εργασίες εκτός ωραρίου.
- Δεν διασφαλίζεται σε καμία περίπτωση ο αναγκαίος ημερήσιος χρόνος ανάπαυσης (11ωρο).
- Τελευταίο και καλύτερο, ότι ένας από τους λόγους για την μη εφαρμογή της στο τουρνικέ είναι τα προγράμματα wellness που γίνονται στο ΔΜ.
Στον ΟΤΕ η ψηφιακή κάρτα σημαίνει και 20 λεπτά απλήρωτης εργασίας κάθε μέρα
Από την είσοδο μας στο κτίριο με το χτύπημα της κάρτας μέχρι το login, μας κλέβει καθημερινά 20 λεπτά στην έναρξη, λήξη του ωραρίου, αξιοποιώντας την αναφορά σε χρόνο προετοιμασίας. Μιας και στον ΟΤΕ, είμαστε ο πρώτος χώρος που εφαρμόζεται έτσι, αντί να υπάρχει πχ μηχανισμός κατά την είσοδο στο χώρο, γίνονται εκκωφαντικά προφανείς οι προθέσεις τους. Άλλωστε οι εργοδοσίες του κλάδου σε σχόλιο του ΣΕΠΕ στην διαβούλευση του νόμου Κεραμέως τον Οκτώβρη απαιτούσαν να γίνει αυτός 30 λεπτά, μαζί με πολλά άλλα εξτραδάκια πέραν του 13ωρου (Τα αφεντικά μας είναι αχόρταγα, ρουφάνε τη ζωή μας! Τώρα να σημάνει συναγερμός σε όλο τον κλάδο, το νομοσχέδιο για το 13ωρο δεν θα περάσει! – Σ.Ε.ΤΗ.Π.).
Επιδιώκουν με κάθε τρόπο να ξεχειλώσουν τον εργάσιμο χρόνο, να επεκτείνουν την απλήρωτη δουλειά. Στη ουσία να ξεχειλώνει η ζωή και ο οικογενειακός προγραμματισμός μας για χάρη της κερδοφορίας της εταιρείας με το ωράριο να πηγαίνει μπρος πίσω ανάλογα με το πως συμφέρει τον εργοδότη εκείνη την περίοδο (άλλωστε τέτοιες παραινέσεις ειπώθηκαν και σε αξιολογήσεις).
Η ψηφιακή κάρτα δεν καταγράφει τον πραγματικό χρόνο εργασίας
Καταγράφει μόνο τον χρόνο που η εργοδοσία αναγνωρίζει ως εργάσιμο
Ο ρόλος της ψηφιακής κάρτας δεν εξαντλείται στο login. Με την ακριβή καταγραφή του χρόνου που η εργοδοσία αναγνωρίζει ως εργάσιμο δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για ακόμη μεγαλύτερη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, με διαχωρισμό σε «ενεργό» και «ανενεργό» χρόνο. Η επένδυση στην ψηφιακή κάρτα υπηρετεί ακριβώς αυτή την κατεύθυνση: την αλλαγή των εργασιακών σχέσεων προς όφελος της εργοδοσίας και όχι την προστασία των εργαζομένων από την απλήρωτη εργασία.
Η ψηφιακή κάρτα μεταβιβάζει την ευθύνη τήρησης του ωραρίου στον εργαζόμενο, χωρίς να διασφαλίζει την καταγραφή του πραγματικού χρόνου εργασίας. Δεν καταγράφει τον χρόνο στον οποίον είμαστε στη διάθεση του εργοδότη ούτε την εργασία εκτός ωραρίου μέσω τηλεργασίας, stand by ή call out, την ώρα που η εργοδοσία πιέζει διαρκώς για την αξιοποίηση του stand by, ιδιαίτερα στις υπηρεσίες ΙΤ και Τεχνολογίας.
Έτσι κυλάει ο «τέντζερης» των ευέλικτων μορφών εργασίας κ βρίσκει το «καπάκι» της ψηφιακής κάρτας, καθώς μόνος σκοπός όλων αυτών των «καινοτομιών» είναι όλα τα έργα να βγαίνουν πιο γρήγορα και πιο επιθετικά και τελικά να δουλεύουμε όσο, όποτε και όπως απαιτούν τα αφεντικά μας . Δεν είναι τυχαίο που στα CIO Meetings επαναλαμβάνεται συνεχώς «Έργα που βγαίνουν σε ένα χρόνο από 30 εργαζόμενους πρέπει να γίνονται σε 1-2 μήνες από 5». Όμως όλοι οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ γνωρίζουμε πως αυτό μεταφράζεται σε ασταμάτητη δουλειά μέχρι να βγει το παραδοτέο, development σε μη εργάσιμες ώρες και με καταστρατήγηση του standby για να μη ριψοκινδυνέψει το deadline.
Και όλα αυτά με την σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας του Σωματείου, όπου στην ανακοίνωση της υπογραφής πολύ κυνικά ομολογούν ότι όλα γίνονται με κριτήριο τις επιχειρησιακές ανάγκες, δηλαδή τα έργα, την κερδοφορία και όχι τι έχουμε ανάγκη οι εργαζόμενοι. Γι’ αυτό προσπάθησαν να μην συζητηθεί καθόλου η πρόταση της εργοδοσίας και να δρομολογηθεί το θέμα στα μουγγα καθώς έχουν δυσανεξία σε οποιαδήποτε προσπάθεια ενημερώσης των εργαζομένων στους χώρους εργασίας πριν τη συνεδρίαση του ΔΣ. Αλλά κ κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του ΔΣ δεν δίστασαν να παρουσιάσουν ως θετική εξέλιξη, αναπαράγοντας πλήρως τα επιχειρήματα της εργοδοσίας. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να εμφανίζουν την ευελιξία ως απάντηση στην εντατικοποίηση της εργασίας και το stand by ως… παροχή προς τους εργαζόμενους.
Εργαλεία ψηφισμένα με νόμους κατά παραγγελία της εργοδοσίας
Γνωρίζουμε καλά από την πείρα μας ότι καμιά Κυβέρνηση (όποιας απόχρωσης) κ καμιά εργοδοσία δεν έχουν ως προτεραιότητα την προστασία του εργάσιμου χρόνου και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Αντίθετα έχουν πάντα στο στόχαστρο την περεταίρω διεύρυνση του καθώς αυτό σημαίνει νέες πηγές κερδοφορίας. Το έχουμε δει σε όλους τους νόμους και τις ρυθμίσεις που διαφημίστηκαν ως «εκσυγχρονισμός» και τελικά αξιοποιήθηκαν για μεγαλύτερη ευελιξία, εντατικοποίηση και μεταφορά βαρών στους εργαζόμενους. Ας σκεφτούμε τις δικαιολογίες για να υπογράψουν σε ΣΣΕ το 10ώρο, το 48ώρο και την πληρωμή σε άδεια/ρεπό για περιόδους υψηλής απασχόλησης.
Η προστασία του εργάσιμου χρόνου δεν θα έρθει από κανένα ψηφιακό εργαλείο ούτε από τις κυβερνήσεις που νομοθετούν για λογαριασμό της εργοδοσίας. Θα επιβληθεί μόνο από τους ίδιους τους εργαζόμενους, μέσα από τα σωματεία τους, σε σύγκρουση με την εργοδοσία και προσπερνώντας τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες που αποδέχονται ως μονόδρομο την ευελιξία και τη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου.
Γι’ αυτό διεκδικούμε:
- Σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο
- 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο χωρίς μείωση αποδοχών
- Να μην περάσει, να μην εφαρμοστεί η διευθέτηση του χρόνου εργασίας
- Ο χρόνος προετοιμασίας, διαλλείματος εντός του εργάσιμου
- Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και ξεπάγωμα των τριετιών
- Πλήρες δικαίωμα αποσύνδεσης εκτός ωραρίου – Η τήρηση του ωραρίου να είναι υποχρέωση του εργοδότη
